کاش آن آیینه ای بودم من

که به هر صبح تو را میدیدم

می کشیدم همه اندام تو را در آغوش

سرو اندام تو

با آن همه پیچ

آن همه تاب

آنگه از باغ تنت می چیدم

گل صد بوسه ی ناب

بدنبال کسی نگرد

که بتوانی با او زندگی کنی

بدنبال کسی باش

که نتوانی بدون او زندگی کنی

من  اگه هنوز می خونم                      واسه  خاطر دل  توست

شعرمن صدای غم نیست                       همصدای حسرت توست

عزیزم  ...  اگه  خزونم                         واست از بهار می خونم

تو  رو  تنها نمی زارم                           گرچه تنها جا  می مونم

اگه  تو  شبای  سردت                          با خودت  تنها  می شینی

               دوستت بدارند

                                دوست بدار و

                                        دوست داشتنی باش